Wie dacht dat de mannen van VV Dubbeldam JO14-1 na het binnenhalen van de periodetitel rustig achterover konden leunen, heeft het goed mis. Want hoewel de jongens zich al kampioen mochten noemen, stond er vorige week nog één laatste wedstrijd in de eerste klasse op het programma.
Tegenstander was Peursum en eigenlijk stond er niet veel meer op het spel. De titel was immers al binnen, de champagne stond bij wijze van spreken al koud en de mannen hadden hun plek in de hoofdklasse verdiend. Maar ja, als je dan toch nog één wedstrijd moet spelen, kun je natuurlijk maar beter laten zien waarom je kampioen bent geworden.
En dat deden ze.
De eindstand tegen Peursum: 5-1!
Een heerlijke afsluiting van de eerste fase, waarmee de mannen nog maar eens duidelijk maakten dat ze klaar waren voor een stapje hoger. Geen zenuwachtige laatste wedstrijd, geen puntenverlies op de valreep, maar gewoon nog even vijf doelpunten maken om het af te leren.
En daarmee sloten de mannen de eerste klasse volledig ongeslagen af!
Dat is toch wel even iets om bij stil te staan. Een complete eerste fase zonder één nederlaag, de titel op zak en promotie naar de hoofdklasse. Uw verslaggever heeft de afgelopen weken heel wat doelpunten mogen noteren, maar dit is misschien wel het mooiste resultaat van allemaal.
Na de laatste wedstrijd tegen Peursum dachten de jongens waarschijnlijk dat ze eindelijk even konden genieten van een welverdiende herfstvakantie. Voetbalschoenen in de kast, trainingspak aan de kapstok en misschien een zaterdag lekker uitslapen. Ook de ouders hadden zich er ongetwijfeld al een beetje op verheugd. Geen wekker op zaterdagochtend, geen haastig ontbijt en vooral niet hoeven zoeken naar dat ene scheenbeschermerpaar dat altijd precies vijf minuten voor vertrek verdwenen blijkt te zijn.
Maar niets bleek minder waar.
Want nu de mannen in de hoofdklasse spelen, stond er gewoon alweer een wedstrijd op het programma. Geen vrije zaterdag, geen extra weekje rust en al helemaal geen gelegenheid om uitgebreid na te genieten van het kampioenschap.
Welkom in de hoofdklasse, jongens!
Hier wordt blijkbaar niet aan herfstvakantie gedaan. Hier moet gewoon gevoetbald worden.
En laten we eerlijk zijn: nu wordt het toch wel een stukje serieuzer. In de eerste klasse hebben de mannen laten zien dat ze iedereen aankonden, maar in de hoofdklasse wachten natuurlijk tegenstanders die óók gewend zijn om wedstrijden te winnen. De doelpunten zullen misschien niet meer iedere week met zeven of veertien tegelijk vallen en er zal waarschijnlijk wat harder gewerkt moeten worden voor iedere overwinning.
Maar dat is precies waar de jongens het afgelopen seizoen voor hebben gevoetbald. Ze wilden hogerop, hebben dat met elkaar verdiend en mogen nu laten zien wat ze op dit niveau kunnen.
De eerste tegenstander in dit nieuwe hoofdstuk was VV Drechtstreek JO14-1, dat op bezoek kwam in Dubbeldam.
En dus stonden de mannen vandaag gewoon weer op het veld, in hun vertrouwde zwart-witte tenue, klaar voor een nieuwe uitdaging.
De herfstvakantie kon wachten.
Trainer Walter had zijn opstelling voor vandaag klaar. Tygo begon tussen de palen, met Floris, Regaib, Gijs en Samuel in de verdediging. Op het middenveld stonden Xavi, Teun en Luca, terwijl Robin, Jaemaro en Liam voorin voor de doelpunten moesten gaan zorgen.
Op de reservebank begonnen Cas en Emmanuel, waarbij Emmanuel al last had van zijn bovenbeen of knie. Niet helemaal de ideale voorbereiding dus, maar gelukkig was er nog genoeg kwaliteit op het veld aanwezig.
En alsof dat nog niet voldoende was, had Robin vóór de wedstrijd ook alweer een hoofdrol te pakken. Niet vanwege een schitterende actie of een doelpunt, maar vanwege een bloedneus.
Jawel, de wedstrijd moest nog beginnen en de eerste lichamelijke schade was alweer een feit. Hoe Robin dat voor elkaar had gekregen, laten we maar even in het midden. Uw verslaggever heeft inmiddels geleerd dat je bij deze jongens niet altijd alles hoeft te willen begrijpen.
Gelukkig kon er gewoon gevoetbald worden en om 10.32 uur klonk het eerste fluitsignaal.
Leonard aan de fluit, vader Emmanuel aan de vlag
Ook de arbitrage was vandaag weer goed geregeld. Niemand minder dan Leonard had de fluit in handen en de vader van Emmanuel nam de vlag voor zijn rekening.
Dat is toch altijd prettig. Leonard kennen we inmiddels als een scheidsrechter die zijn wedstrijden serieus neemt en vooral probeert om iedereen gewoon lekker te laten voetballen.
En langs de lijn stond dus de vader van Emmanuel, die vandaag niet alleen zijn zoons in de gaten moest houden, maar ook nog eens moest opletten of de tegenstander buitenspel stond.
Dat klinkt misschien eenvoudig, maar wie weleens heeft gevlagd bij een jeugdwedstrijd weet dat je daar soms ogen voor tekortkomt. Bovendien zijn er langs de lijn altijd voldoende ouders die precies weten wanneer de vlag omhoog moet. Vooral wanneer het in het voordeel van Dubbeldam is natuurlijk.
Drechtstreek geeft zich niet zomaar gewonnen
De wedstrijd begon en al snel werd duidelijk dat Drechtstreek niet van plan was om zich zomaar naar de slachtbank te laten leiden. Dubbeldam moest werken voor zijn kansen en de doelpunten vielen deze keer niet zo gemakkelijk als tijdens sommige eerdere wedstrijden.
Dat was voor uw verslaggever trouwens ook weleens prettig. De afgelopen weken was het soms nauwelijks bij te houden hoeveel doelpunten er gemaakt werden. Vandaag konden we tenminste af en toe rustig naar het voetbal kijken zonder iedere twee minuten een nieuwe naam te moeten noteren.
Maar Dubbeldam bleef zoeken naar de opening en uiteindelijk was het vlak voor rust raak.
Robin serveert, Jaemaro schuift binnen
Om precies 11.00 uur kwam de verlossende treffer.
Robin zorgde voor de voorzet en voor het doel stond Jaemaro klaar om de bal binnen te schuiven. Geen ingewikkelde capriolen, geen schot van dertig meter en geen bijzondere lichaamsdelen nodig. Gewoon een goede voorzet en iemand die op de juiste plek staat.
De 1-0 was een feit!
Robin had daarmee zijn bloedneus van vóór de wedstrijd in ieder geval ingeruild voor een veel leukere bijdrage aan de ochtend. En Jaemaro liet opnieuw zien dat hij voor het doel bijzonder gevaarlijk kan zijn.
Met een 1-0 voorsprong kon Dubbeldam richting de rust. Geen enorme uitslag deze keer, maar wel een prima uitgangspositie.
De tweede helft: nieuwe gezichten achterin
Om 11.24 uur begon de tweede helft en er waren wat wijzigingen in de opstelling.
Floris bleef met een pijnlijke knie aan de kant en ook Samuel begon de tweede helft als reserve. Cas nam de positie rechtsachterin over en Emmanuel kwam ondanks zijn eerdere klachten linksachterin te staan.
Dat betekende dus wat schuiven in de verdediging, maar gelukkig heeft Dubbeldam genoeg jongens die op meerdere plekken uit de voeten kunnen.
Jaemaro doet het nog een keer
Dubbeldam bleef in de tweede helft op zoek naar een grotere voorsprong. Want hoewel 1-0 natuurlijk voldoende kan zijn om een wedstrijd te winnen, is het voor de mensen langs de lijn toch altijd een stuk prettiger wanneer er wat meer ruimte tussen beide ploegen zit.
Om 11.44 uur was het opnieuw Jaemaro die wist te scoren.
De 2-0 stond op het bord en daarmee had hij zijn tweede doelpunt van de ochtend te pakken.
Het begint inmiddels bijna een gewoonte te worden dat Jaemaro zich op het scorebord meldt. Voor tegenstanders is dat misschien wat minder gezellig, maar in Dubbeldam horen we daar natuurlijk niemand over klagen.
Met twee doelpunten verschil begon het er steeds beter uit te zien. Toch moesten de mannen geconcentreerd blijven, want een wedstrijd is pas afgelopen wanneer de scheidsrechter voor het laatst fluit.
En Leonard had zijn fluit voorlopig nog niet voor de laatste keer gebruikt.
Een lange bal en Liam maakt het af
Vlak voor het einde kwam er nog een prachtige aanval.
Om 11.59 uur werd de bal vanaf rechtsachterin met een lange pass richting de linkerkant van de aanval gespeeld. Een mooie verplaatsing van het spel, helemaal van achteruit naar voren.
En daar stond Liam klaar om de aanval af te maken.
Hij schoof de bal binnen en zorgde daarmee voor de 3-0.
Een heerlijke treffer om de wedstrijd mee af te sluiten. Geen eindeloos getik op het middenveld, maar een lange bal van achteruit en vervolgens een aanvaller die precies weet wat hij ermee moet doen.
Daarmee was de wedstrijd definitief beslist en kon Dubbeldam opnieuw drie doelpunten bijschrijven.
Niet alleen de doelpuntenmakers
Natuurlijk verdienen Jaemaro en Liam vandaag de nodige complimenten voor hun doelpunten en Robin voor zijn mooie voorzet bij de openingstreffer. Maar een overwinning zonder tegendoelpunten begint natuurlijk ook bij de mannen die ervoor zorgen dat de tegenstander zo min mogelijk kansen krijgt.
Tygo hield vandaag zijn doel schoon en kon daarmee opnieuw een nul bijschrijven. Achterin begonnen Floris, Regaib, Gijs en Samuel aan de wedstrijd. Na rust namen Cas en Emmanuel hun plekken in de verdediging over en ook toen bleef Dubbeldam overeind.
Op het middenveld waren Xavi, Teun en Luca van belang om de ploeg draaiende te houden. Want hoe mooi de doelpunten voorin ook zijn, zonder het werk op het middenveld wordt het een stuk lastiger om de aanvallers aan het werk te zetten.
En zo leverde iedereen weer zijn bijdrage. De één met een doelpunt, de ander met een voorzet, een gewonnen duel of gewoon door op de juiste plek te staan.
Ook trainer Walter zal tevreden zijn geweest. Na de periodetitel van vorige week volgde vandaag opnieuw een overwinning en ook nog eens zonder tegendoelpunt. Misschien konden de keelsnoepjes deze keer dus weer wat langer in de tas blijven.
Al kennen we Walter inmiddels goed genoeg om te weten dat er altijd wel iets te coachen valt.
Twee doelpunten van Jaemaro, eentje van Liam en een mooie assist van Robin. Een verdediging die de nul wist te houden, een middenveld dat zijn werk deed en een ploeg die ook na het binnenhalen van de periodetitel gewoon blijft winnen.
En dat is misschien nog wel het mooiste van deze ochtend. Want na alle grote uitslagen van de afgelopen weken liet JO14-1 vandaag zien dat je ook met een wat kleinere overwinning gewoon een uitstekende wedstrijd kunt afsluiten.
Geen veertien doelpunten, geen zeven en zelfs geen vier. Gewoon drie.
Uw verslaggever moest er even aan wennen, maar heeft ontdekt dat een verslag schrijven over drie doelpunten eigenlijk ook best prettig is. Het scheelt in ieder geval een hoop schrijfwerk.
En dan hebben we natuurlijk nog de foto van vandaag. Elf jongens in hun prachtige zwart-witte tenues, met Tygo in het geel, wandelend over het veld. Het ziet er allemaal bijzonder ontspannen uit. Alsof ze inmiddels denken dat winnen de normaalste zaak van de wereld is geworden.
Laten we hopen dat ze dat gevoel nog heel lang vasthouden.
Voor nu kunnen de mannen weer tevreden terugkijken op een mooie voetbalzaterdag. Drie doelpunten, nul tegen en opnieuw drie punten erbij.
En voor Robin, Floris en Emmanuel hopen we vooral dat alle neuzen, knieën en bovenbenen snel weer helemaal in orde zijn.
Want hoe lekker het winnen ook gaat, we hebben de mannen toch het liefst allemaal fit op het veld staan.