Zoals u trouwe lezer uiteraard vorige week al gelezen heeft is dat de sterren van 12-2 in de tweede fase in de 4e klasse actief zijn na de loodzware 1e fase in de 2e klasse. Vorige week werd DE wedstrijd tegen aartsrivaal RCD met maar liefst 6-1 teruggestuurd naar de Reeweg Oost. Voor de trainers van dit is dan eigenlijk het seizoen al geslaagd maar voor de gretige spelers natuurlijk niet…
In de week in aanloop naar de uitwedstrijd naar Rijsoord werd er vooral ook genoten van de eerste overwinning van dit seizoen. Even nagenieten van dit spektakelstuk. Moet kunnen natuurlijk. Maar als maakte de euforie weer plaats voor concentratie, focus en keihard trainen. Want Rijsoord is natuurlijk ook een tegenstander die niet onderschat mocht worden.
Het is voelbaar winter aan het worden en de kou hangt in de lucht. Het is weer even wennen. De daarbij horende wintertijd lijkt ook voor vele een lastige opgave. Er worden nog wel eens foutjes gemaakt hierin of mensen die fashionable late zijn. Hierover later meer 😉
Onze laatkomer van vorige week Vincent heeft in ieder geval geen risico genomen. “Ik heb na de ‘shower-gate’ van vorige week geen enkel risico genomen. Ik heb een hotelletje genomen in het bruisende centrum van Rijsoord”. Moet zeggen dat ze een hele lekkere regendouche hadden en prima Auping”, aldus Vincent. “Het ontbijtje viel wel wat tegen, maar je kan niet alles hebben,” vult hij nog even aan.
Dat Ridderkerk blijkbaar in een andere tijdzone ligt kwamen nog meer mensen achter. Een drietal spelers (met daar bijbehorende ouders) kwamen te laat het Kraaiennest ingevlogen. Om nog even een citaat van Cruijff aan te halen: Je bent of op tijd of je bent te laat. Als je te laat bent moet je zorgen dat je op tijd vertrekt. Tot zover het onderdeel tegeltjes.
De manschappen verzamelde zich dus om en nabij de 09:45 in de kantine om even ontspannen een potje te tafelvoetballen. Of de resterende bevolking van de kantine dit ook ontspannend vonden laat ik even in het midden. De voorbereiding werd ingezet in kleedkamer 12. Waar we met een team of 3 in een portocabin moesten proberen allemaal een plekje te machtigen om ons om te kleden. Snel naar buiten dus.
Op het veld begonnen de kinderen de warming-up. Zichtbaar naar hun zin en gezellig kletsend over koetjes en kalfjes dartelde onze spelers over het plastic gras van Rijsoord. De trainers baarde dit wat zorgen omdat het een beetje leek op onderschatting en gebrek aan concentratie. Maar ondanks dat we 2 hele wijze en ervaren trainers hebben kunnen we dit natuurlijk verkeerd gezien hebben. Niets menselijks is ons vreemd. Dus laten we hopen we er helemaal naast zitten.
We starten in de volgende formatie:
Lotte in het doel vanzelfsprekend.
Achterin: Dess, Daan, Yori en Timo.
Op het middenveld Jack en fayen en als diepste spits Stijn.
Dan mag u dus raden welke 3 er te laat waren 😉
Enfin, we gaan over op de orde van de dag: Matchday!
De eerste paar minuten gingen voorbij en al snel bleek dat de trainers er geenszins naast zaten met hun observatie over de instelling waarmee we vandaag de wedstrijd in zijn gegaan. We lieten ons de kaas van het brood eten en wonnen geen duels en liepen te sjokken en te slenteren daar waar de tegenstander er wel bovenop zat en dus alle duels wonnen en hier uiteraard roken dat er wat te halen viel tegen dit Dubbeldam.
We kregen dan ook vrij snel de 1 en 2-0 om de oren door slap ingrijpen of eigenlijk niet ingrijpen. En ook de 3-0 kwam nog op het scorebord. Het was niet om aan te gluren in het eerste bedrijf. Ik wil natuurlijk niet te negatief overkomen maar ik kan er helaas weinig anders van maken. En uiteraard als objectief journalist moet ik u, de lezer, op juiste wijze informeren.
Aanvallend ging er ook weinig goed en we probeerde nog wel wat aanvallende impulsjes los te laten maar dit stranden toch vaak snel schoonheid. Of het eindigde in de handen van de keeper of over de achter dan wel zijlijn.
In de rust probeerde de trainers de spelers wel even te overtuigen van het feit dat we hier echt niet hoeven te verliezen maar dat we dan wel uit een ander vaatje zouden moeten tappen. Dit is de nette versie. De echte donderspeech is uiteraard niet geschikt voor Publicatie.
De tweede helft moest er dus echt even heel anders gespeeld gaan worden en met een hele andere mentaliteit. Ruben, Loek en Asher kwamen erin om aanvallender de strijd aan te gaan en onze laatste kans te proberen te pakken.
Duidelijk was dat Dubbeldam wakker was geschud door de speech van E&E. Er werd gestreden, er werd weer getracht te combineren en er werd vooruit gespeeld met het hart op juiste plek om hier nog een resultaat te gaan halen. Een aantal kleine kansjes van Jack en Ruben werden helaas niet tot doelpunt gepromoveerd en als klap op de vuurpijl kregen we ook nog de 4-0 tegen in een pijlsnelle counter van de thuisploeg. 4-0. Pfjoee, het wordt wel een steeds lastigere escape room dit.
Maar we gaven niet op en bleven er in geloven. De 4-1 werd kwam via een kluts voor de voeten van onze captain (Jack) en die schoot hem binnen. Ook de 4-2 kwam van Jack, dit keer niet van zijn voeten maar met het hoofd. We leven nog! Met nog het laatste kwartje in het vooruitzicht. Zou er nog iets mogelijk zijn?...
Volle kracht vooruit, dat leek het devies. Een voor alle en alle voor een! Lustig aanvallende rijgt Dubbeldam de ene aan de andere aanval aan elkaar. Dit had de 4-3 als gevolg. Nu geloofde de mannen er helemaal in! Via Loek, Jack en Ruben hadden we constant gevaar en achterin werkte iedereen keihard om hier tot een resultaat te komen. En ja hoor de 4-4 was een hele lekkere knal van Ruben. De 4-0 ombuigen naar 4-4. Wat een knotsgekke wedstrijd is dit! En ook de 4-5 hangt in de lucht. Sterker nog! Hij hangt in het net! Wederom Jack die de laatste stoot gaf aan de bal. Wat een slotfase! Zouden we dit over de streep kunnen trekken? Nog een minuutje of 3. We kregen nog kansen om de 6-4 te maken maar of de keeper lag in de weg of de lat deed zijn werk. Het mocht niet zo zijn. En helaas kwam er nog die ene kans voor de tegenstander. Die ene kans die je eigenlijk altijd tegen krijgt. En helaas wist Lotte hem deze keer niet tegen te houden. Maar ze heeft vandaag haar team al meerdere malen behoed voor een grote tussenstand dus haar kunnen we niks dan complimenten geven! 5-5 dus.
Al met al toch een wonderlijke uitslag nog na een uitzichtloze 4-0(!) achterstand. We hebben ons kranig hersteld en een schitterende 2e helft op de mat gelegd. Met zijn alle hebben we hier toch een mooi resultaat weggesleept. We vergeten de 1e helft gewoon snel en borduren voort op de heerlijke 2e!
Voor nu een goed weekend en tot volgende week! (DFC thuis 10:30, komt allen!
