• Het was weer even geleden dat onze toppers van JO11-3 een ‘echte’wedstrijd hebben gespeeld. Door het niet komen opdagen van ASWH (waarvoor ha(r)telijke dank, en de meivakantie (die zich grotendeels in April afspeelt) zijn er een aantal weken geen wedstrijden geweest. In de laatste fase hebben we dus nog maar 1 echte pot gespeeld en dit was tegen Virtus. Een titatenstrijd die in 4-4 eindigde. Het was dus wel weer eens tijd voor een overwinning. Zou dit lukken in de derby tegen Wieldrecht…

    De afgelopen weken is er door vakantieperikelen ook minder getraind. Afgelopen woensdag werden de mannen van Jo11-3 nog weggetikt door de JO9-1 dus hadden we wel wat goed te maken vandaag. Op het programma staat Wieldrecht. Een onvervalste derby dus. En een wedstrijd waarin de mouwen zeker opgerold dienen te worden. De eerdere uitslagen van Wieldrecht verklappen in ieder geval dat ze heel makkelijk scoren want ze rijgen de ene aan de andere monsterscore. Onze manschappen zijn dus gewaarschuwd. 

    De voorbereiding was er niet een om over naar huis te schrijven. Onze superwoman Fayen was helaas afwezig ivm weekendje weg. We moesten het dus stellen zonder onze technisch vaardige jongedame met de fluwele linker. Een behoorlijke aderlating. Dat kan je wel stellen. We verzamelde rond 11:00 bij Wieldrecht maar helaas ontbrak onze sterkhouder Asher nog. Nu is er natuurlijk wel tijdsverschil met China maar aangezien hij de hele week op tijd op training was zou dit het probleem niet mogen zijn. Verslapen zou ook gek zijn als je om 11:30 pas begint. Maar gelukkig na wat belletjes en track and trace wisten we de locatie van Asher te achterhalen en was hij nog ruimschoots op tijd voor de aftrap. 

    In de kleedkamer drukte trainer Edwin de manschappen nog even met de neus op de feiten. De afspraken werden nog maar eens aangehaald en de verwachtingen die de technische staf (en de raad van commissarissen op de achtergrond) van de spelers heeft werden nog even fijntjes aangestipt. De mannen (dit keer dus vrouwloos) konden de borst in ieder geval natmaken in deze derby.

    De warming up dan. De koppies waren zichtbaar gespannen. Gezonde spanning natuurlijk. De gezichten stonden strak. De haartjes glad gestreken (zelfs die van ondergetekende) en de mouwen opgestroopt. We waren klaar voor de aftrap. Klaar voor de strijd! Lets go Dubbeldam, Lets go! 

    We starten in de volgende opstelling:

    Timo in de goal. Achterin Dess, Daan en Asher. Op het middenveld Yori, Ruben en Loek. En voorin targetman Stijn. Op de bank: ham&eggs. 

    Het begin was nou net waar we niet op zaten te wachten. Achterin moest Daan nog even inkomen en probeerde het voetballend op te lossen maar helaas kwam zijn pass voor de voeten van de middenvelder van Wieldrecht en deze bedacht zich geen moment en schoot de bal feilloos over onze keeper Timo heen. 1-0 na nog geen minuut spelen. Geen droomstart zullen we maar zeggen. 

    Gelukkig lieten de mannen zich niet van de wijs brengen en gingen gewoon lekker door. Duidelijk zichtbaar was dat vandaag de juiste instelling cruciaal zou zijn. Want deze ploeg gaan we alleen maar verslaan als we 200 % inzet hebben. Jaja mooie trainerstaal allemaal hoor ik u denken. Maar de meeste clichés zijn waar! Enfin, de mannen gingen voorop in de strijd. Achterin hadden Dess en Daan met name hun handen vol aan de snelle tegenstanders. Op het middenveld wisten Yori en Ruben elkaar steeds goed te vinden en ook Loek en Stijn hadden een aantal mooie aanvallen. Het was eigenlijk gewoon genieten. Dubbeldam legde gewoon een uitstekende wedstrijd op de kunstgrasmat. Dit betaalde zich ook vrij snel uit.  Een heerlijke pegel van Ruben betekende een snelle gelijkmaker en niet veel later wist ook Yori “Beckham” Bijker de bal binnen te pegelen. Als klap op de vuurpijl scoorde Ruben ook snel de 3-2 (nadat wieldrecht ervoor de 2-2 had gemaakt) te maken na een heerlijke voorzet van Yori. 

    De mannen moesten keihard strijden en werden ook een aantal keer goed in de wedstrijd gehouden door onze keeper Timo. Zijn lust en zijn leven gooide hij voor de ballen. Als een tijger dook hij in de hoeken en jengelde de ene na de andere bal eruit. Hierdoor bleven we in de wedstrijd en middels leuk veldspel kwamen we er ook geregeld goed uit. Na een mooie aanval op links wist Loek Stijn te vinden en hij twijfelde geen moment en schoof de bal langs de keeper. 4-2. 

    De supporters die in grote getalen aanwezig waren stonden stijf van de spanning en er waren geen nagels meer over en aan het aantal oehhs en ahhhhs was duidelijk te merken dat de sfeer uitgelaten maar gespannen was.  Niet veel later kwam er een lichte marge in de spanning toen Ruben net met zijn grote (of kleine) teen de bal binnen kon tikken bij de 2e paal.  2-5 dus! Heerlijk!! 

    Maar zoals een knotsgekke wedstrijd betaamd konden we niet lang van de marge van 3 genieten en pegelde Wieldrecht de bal tegen de touwen en stond de 3-5 alweer op het scorebord. Man man man, je hebt geen tijd om te kletsen want voor je het weet mis je een goal (of 2). Nog net voor rust prikte we de 6-3 erin. Een lekkere opsteker zo vlak voor de thee. Of siroop eigenlijk. 

    In de rust kwamen de kalmerende middelen en astma pufjes tevoorschijn want allemamaggies zeg wat een wedstrijd is dit! De trainers proberen in de rust vooral de spelers even rustig te krijgen en zetten nog wat puntjes op de i en genieten vooral ook van de zon en een lekkere glaasje siroop. Maar het valt niet mee want de adrenaline giert nog  door de bloedvaten heen natuurlijk. 

    De tweede helft belooft niet veel anders worden. We hebben wel het betere van het spel en rijgen de kansen aan elkaar maar helaas wordt er maar 1 keer doel getroffen. De stand van 7-3 zal normaal gezien als een veilig verschil worden gezien. Maar niet vandaag. Want de thuisploeg had met veel snelle en sterke jongens telkens weer gevaarlijke counters. En niets bleek minder waar want in no time was het geen 3-7 meer maar stond het door 3 doelpunten 6-7 (six seeeeeeven idd). 

    De laatste 5 minuten zijn met geen pen te beschrijven. Strijdende mannen. Corners. Duels. Gevechten. Alles zat erin. De mannen hebben werkelijk alles gegeven om de 6-7 vast te houden. Er waren ook nog vele kansen via onder andere Timo, Ruben en Stijn maar het zat net niet mee en de bal leek er niet meer in te willen. 

    In de allerlaatste minuut leek het nog even dat het toch nog gelijk werd maar Timo had dit door en poeierde de bal gelukkig nog voor de lijn weg. Ongelofelijk! Een heldendaad van jewelste. Niet veel later floot de ontzettende jonge, maar zeer strenge en sterke, scheidsrechter dan af. Een ontlading! De 3 punten zijn binnen!

    Trots! Trotse trainers. Mega trots zelfs. De manier waarop deze zege is binnengehaald is geweldig. Iedereen heeft gevochten als leeuwen. En daardoor is de overwinning behaald. Grote klasse allemaal! Volgende week wederom geen wedstrijd maar 30 mei gaan we naar Drechtstreek uit en op 6 juni de laatste pot thuis tegen Oranje-Wit. We rekenen uiteraard nog op de vele supporters die 2 laatste wedstrijden. We gaan voor de volle mep natuurlijk en dan zien we wel hoe hoog we eindigen deze fase. Maar als we de wedstrijdmentaliteit van vandaag weten op te brengen zijn we natuurlijk niet te stoppen! 😉 

    Tot de volgende!

    Uw perschef