• Verzorgers bij Dubbeldam zijn vaak onzichtbaar, maar heel belangrijk

    Iedereen die sport, weet dat blessures altijd op de loer liggen. Zeker bij een contactsport als voetbal is het oplopen van een blessure zomaar gebeurd. Een verkeerde sliding van een tegenstander, net te hard op het gras vallen of met te koude spieren een sprintje trekken. Een blessure oplopen is zo gebeurd, hier weer vanaf komen is jammer genoeg vaak een stuk lastiger.
    Gelukkig hebben we bij Dubbeldam maar liefst drie verzorgers die zowel bij relatief kleine klachten als bij ernstige blessures klaar staan om onze spelers te helpen. Omdat er een vergoeding tegenover staat, zouden we ze formeel geen vrijwilliger mogen noemen, maar omdat ze veel meer doen dan waarvoor ze betaald worden, zijn ze in onze ogen toch echt vrijwilligers.
    Suzanne van de Vossenberg heeft zich over de Zondagselectie ontfermd en Femke Nieuwstraten is verantwoordelijk voor de Zaterdagselectie. Rob Kanters heeft een meer vrije rol, maar staat altijd klaar om te helpen waar het nodig is. U leest hier tot twee keer toe het woord selectie en bij een voetbalvereniging is het logisch dat er meer aandacht is voor de spelers die op het hoogste niveau spelen, maar dit wil niet zeggen dat er geen aandacht is voor spelers die in een wat lager elftal spelen. Onze verzorgers zijn er voor iedereen die klachten heeft.

    Het is een vrijwel onzichtbare, maar een wel heel dankbare taak en in de afgelopen seizoenen hebben we twee opvallende verzorgers in ons midden gehad.
    Totdat hij besloot te verhuizen naar Hellevoetsluis – het waarom hiervan ontgaat trouwens echt iedereen – hadden we het hele weekend onze vriend Joey Bakker over de vloer. Gewapend met boek en waterzak zat hij langs de lijn. Zijn interesse in voetballen was ongeveer nul, maar als hij nodig was om iemand weer op de been te helpen, was hij direct paraat.
    Bij de jeugd hebben we tot vorig seizoen Arie van Brakel als verzorger gehad. Zijn gezondheid laat hem nu helaas niet meer toe om nog iets te kunnen doen, maar hij heeft een lange en roemrijke geschiedenis bij Dubbeldam. In 1971 stond hij al op de foto met onze Vrouwen 1 nadat ze kampioen waren geworden in de afdeling Dordrecht. Tot vorig jaar was Arie, naast algemeen verzorger bij de jeugd, vooral de persoonlijk verzorger van het team van Ton en Ton, tegenwoordig onze MO19-1.
    We moeten de eerste Dubbeldammer nog spreken die Arie ooit heeft zien rennen, hij is de rust zelve en alleen zijn aanwezigheid zorgde er al voor dat de speler met blessure zich een stuk beter voelde.
    We hopen dat we na deze corona-ellende Arie weer langs de lijnen mogen zien, vrijwel zeker niet meer als verzorger, maar wellicht wel als rustige toeschouwer.

    Net als vorig seizoen hebben we nu maar liefst drie verzorgers: Rob Kanters, Suzanne van de Vossenberg en Femke Nieuwstraten. Tot op heden wellicht nog wat onzichtbaar, maar binnenkort nadrukkelijk ook op onze website aanwezig.
    Omdat het voorkomen, het herkennen en het op de juiste wijze omgaan van blessures van groot belang is, zullen we de komende tijd juist hierover veel kunnen lezen. Vooral Rob zal proberen aandacht te besteden aan deze onderwerpen. Zonder volledig te zijn, zullen we zeker kunnen gaan lezen over het belang van warmlopen en bij welke klachten je sowieso even bij onze verzorgers langs moet gaan.
    Daarnaast wil Rob ook aandacht besteden aan spelers met een (slepende) blessure: hoe gaan ze hiermee om? Wat doe het met je?