• Nog vers in het geheugen bij alle trouwe lezers is natuurlijk de knotsgekke pot uit tegen Wieldrecht waar met six-seven gewonnen werd van onze stadsgenoot. De spanning siddert nog altijd door de aderen bij een ieder die hier getuigen van is geweest. Maar we kunnen uiteraard niet te lang blijven hangen in dit succesverhaal. Er wachten nog 2 hele belangrijke wedstrijden. Als deze 2 wedstrijden in winst kunnen worden omgezet konden er wel eens hele mooie dingen gaan gebeuren in deze laatste fase van de competitie. Kunnen de jongens en de trainers omgaan met de druk? … 

    Na een weekje rust door wat Pinkster taferelen stond er vandaag gelukkig weer een wedstrijd op het programma voor de toppers van JO11-3. Drechtstreek uit! Altijd lastig! Om maar eens een voetbal cliché erin te gooien. Er is deze week keihard getraind door de boys en girl en de bewustwording dat er wellicht een kers op de taart haalbaar is kwam bij de meeste uiteraard binnen. 2 wedstrijden alles geven. 120 minuutjes knallen. 8 kwartjes er tegen aan als een groepje doldwaze stieren. Dat is alles! Appeltje eitje hoor ik u denken! Maar de druk is er natuurlijk wel. Is de groep klaar voor deze druk? En hebben de trainers hier überhaupt wel de kwaliteiten voor? Kunnen zij de spelers rustig houden?

    Vandaag (zaterdag dus) verzamelde wij om 08:00 bij Drechtstreek. Een van de trainers was fashionably late. Maar een man met zijn statuur en uitstraling komt hier uiteraard mee weg. In de kleedkamer was duidelijk dat de kinderen er klaar voor waren. Strakke koppies. Concentratie. Focus. Alle ingrediënten waren aanwezig. 

    Dess mocht vandaag de warming-up leiden en deed dit zeer gedreven. Na een korte warming up en wat rek en strekwerk deden we nog kort even onze keeper Loek inschieten en toen was het moment daar. De aftrap. Let’s go! 

    Al snel bleek dat we vandaag vol voor de 3 puntjes moesten gaan. Na een flitsende start van onze kant waren de kaarten of tafel duidelijk. Wij hadden de goede hand. We moeten dit alleen wel goed gaan uitspelen. En al snel peerde Ruben de bal er snoeihard in van een meter of 20. De keeper heeft deze bal alleen heel even gehoord. En niet  veel later vuurde hij nog een klein bommetje af waar de keeper ook geen weet van had. 2-0 na een minuut of zeuven. Wat een luxe!

    Dubbeldam stond achterin ook zijn mannetje. Dess Daan en Timo hadden volledige controle en Via Yori en Fayen wisten we steeds de combinaties me voorwaartse Ruben en Stijn te vinden. Op een paar Pase de Hospital na probeerde Dubbeldam elkaar te vinden. De 3-0 liet niet lang op zich wachten na een mooie pass van Yori op Stijn bedacht laatstgenoemde zich geen seconde en met een bekeken schotje verschalkte hij de Kolos van papendrecht. 

    De ban leek gebroken. De Dubbeldamtrein leek niet te stoppen. Het ene na het andere doelpunt werd aan elkaar gerijgd. De 4-0 van Yori was een mooi bekeken schot in de korte hoek en de 5-0 kwam wederom van de linker pantroffel van Ruben. 

    In de rust werd nog even genoten van de zon en kort even de puntjes op de i gezet. Maar er ging ontzettend veel goed dus de coaches hadden dit keer niet veel te zeuren. Na een minuutje of 18 wachten op de scheidsrechter, die vermoedelijk thuis nog even een diksapje met een melkliga aan het nuttigen was, ging dan de 2e helft weer va start.

    Al gauw bleek dat het 3e kwart de grootste motivatie wel verdwenen leek. Het werd rommelig en de meeste spelers waren even vergeten op welke positie zijn normaliter staan. Niks menselijks is hen vreemd zullen we maar zeggen. Er volgde nog wel wat doelpunten waarvan zeker de 6-0 van Daan een mooie afstandspoeier zeker het vermelden waard was. Zijn vader stond zo trots als een pauw met zeven l**len langs de kant. “Dit is mij helaas als speler nooit gelukt. Ik heb ooit 1 x op het doel geschoten in mijn carrière en die bal zijn ze nu, 31 jaar na dato, nog altijd aan het zoeken,”Aldus Martijn. 

    Het laatste kwart wisten we iets meer gevaar te stichten en werd de bal elkaar weer iets meer gegund. Hierdoor wisten respectievelijk Stijn, Loek en Ruben (een schitterende goal van de middellijn waarvan akte) de tienklapper compleet te maken. Wat een demonstratie! Het was zelfs zo indrukwekkend dat de tegenstander na de wedstrijd de penals niet meer aandurfde. Dat zegt iets.

    Enfin, 3 punten erbij. Saldo geüpgrade  met +10. En als klap op de vuurpijl stond ook nog een teamuitje gepland met elkaar. Een zaterdag om niet snel te vergeten dus. 

    De kids hebben zich zaterdagmiddag enorm vermaakt op een mooie speelboerderij waarin allerlei leuke spelletjes werden gespeeld waaronder een waterbaan met sloot als einde. Een zeer geslaagde middag waarin ook de ouders onderling een topmiddag gehad hebben. Dit zegt ook enorm veel over het team. De samenhorigheid begint uiteraard als langs de lijn! Dan nemen de kids dit vanzelf over! 

    Oproep: Komt allen kijken komende zaterdag om 10:30. De grand finale voor onze kanjers van 11-3. De laatste wedstrijd van het seizoen. En wat voor een. Als we de overwinning binnen weten te halen hebben we die zo gewenste kers op de taart. De kers op een al ontzettend leuk seizoen. Waarin de kids ook duidelijk stappen gemaakt waar de trainers stiekem enorm trots op zijn! Chapeau kids! 

    Hoe dan ook: Zaterdag Dubbeldam D-Day. Komt allen ons helpen en schreeuw en support ons naar de overwinning!

    Tot dan!! 

    Perschef VV Dubbeldam jo11-3