• Toen The Captain nog jong was, kreeg hij regelmatig een handgeschreven brief, maar ook in zijn leven heeft de digitale wereld keihard toegeslagen. Tot zijn verbazing ontving hij deze week in een van zijn digitale brievenbussen zowaar een handgeschreven tekst van Wim de Vogel met als koptekst: ‘Normen en waarden.’
    Het is niet de eerste keer dat Wim, al dan niet namens de schoonmaakploeg, aandacht vraagt voor de wijze waarop omgegaan wordt met onze accommodatie. Het aantal keren dat de schoonmaakploeg kleedkamers of wc’s bijna in een staat van ontbinding aantreft, is niet meer op de vingers van één hand te tellen.
    In dit schrijven heeft Wim het over het aantal keren dat er in onze kleedkamers iets vervangen moet worden. Dat er iets kapot gaat, is op zich geen enkel probleem, maar dat steeds hetzelfde kapot gaat, omdat er spelers zijn die moedwillig iets slopen, is een heel ander verhaal.

    In anderhalf jaar tijd is in kleedkamer 1 in totaal al drie keer een nieuwe douchekraan geïnstalleerd; twee keer met een hendel, die moedwillig kapotgeslagen is en nu met draaikoppen. De draaikoppen zijn tot op heden nog niet vernield, maar door expres hard te draaien, zijn de busjes in deze draaiknoppen alweer tot twee keer toe dolgedraaid.
    Inmiddels zijn er metalen knoppen aangebracht, maar ook deze zijn alweer kapot gemaakt. Ook in onze andere kleedkamers komen onze mannen van de schoonmaakploeg dit soort, al dan niet moedwillige, vernielingen tegen.
    Het is niet de eerste keer dat The Captain hierover schrijft en hij is bang dat het ook niet de laatste keer zal zijn, maar laten we met elkaar toch eens nadenken. Waarom zou je iets willen vernielen, zowel in onze accommodatie als bij die van onze tegenstanders?
    Als onze mannen van de schoonmaakploeg, die elke pensioengerechtigde leeftijd al jaren gepasseerd zijn, keer op keer geconfronteerd worden met vernielingen en zinloos afval dan bestaat de kans dat ze het bijltje erbij neergooien.
    En dan?
    Dan moeten we ons kapot schamen.
    Laat dit dus niet gebeuren en realiseer je dat onze accommodatie ook echt van ons is. We komen hier samen en we hebben dit keihard nodig. The Captain roept dan ook iedereen op om gewoon normaal te doen en natuurlijk kan er dan iets kapot gaan, maar niet keer op keer.
    Laten we allemaal gewoon normaal doen.