• Wat een weekend is het geworden zeg. Eentje om niet snel meer te vergeten. Na een wekenlange voorbereiding was daar het trainingskamp voor Dubbeldam JO7. Twintig kinderen, 18 jongens en 2 meisjes, in de leeftijd van 6 en 7 jaar namen deel aan dit kamp en beleefden samen hele mooie momenten. Natuurlijk was het spannend, maar gelukkig verbleven we op onze eigen accommodatie en hadden we steun aan de ouders die bleven slapen. De zaterdag begonnen we, na een welkomstwoord van kampvader Arjo, met het zoeken van een mooi slaapplaatsje in onze eigen zaal. Er was ruimte genoeg.

    Al kort daarna ging het middagprogramma o.l.v. de tweede kampvader Vincent van start met doelschieten, dribbelparcours, flessenvoetbal, sponzenrace, waterpistolen mikken en een race over een heuse stormbaan. Er werd gestreden om de medailles en dat zorgde er voor dat de kinderen er vol voor gingen. Zeker op de stormbaan werden iedere keer weer snellere tijden door de groepen neergezet, maar soms was er ook weer veel lol als met de waterpistolen niet de emmer werd geraakt, maar spelleider Leo. Gelukkig had Leo die ochtend zelf ook een droog setje kleding ingepakt!

    Na het middagprogramma was het tijd voor het avondeten. Aan een lange tafel in de kantine werden we door Gerard en Karin voorzien van overheerlijke patat en snacks. Dat ging er in als ‘koek’, want al snel stond iedereen weer te trappelen voor het avondspel. Voor de meeste kinderen werd het een zeer spannend spel, namelijk het welbekende: Dierengeluidenspel. Het was spelleider Edo die groepjes van vijf kinderen en een begeleider wegstuurde op zoek naar acht verschillende dieren, zoals o.a de koekoek, de specht, de uil en de pauw. Het was niet alleen leuk voor de kinderen, maar ook voor de dieren, want sommige dieren leefden zich echt helemaal uit met zelfs geluidsboxen en camouflagenetten. Heel leuk, maar ook spannend voor de kinderen, want de dieren zaten soms wel heel erg goed verstopt in de bosssages rondom onze voetbalvelden. Gelukkig voor de kinderen en voor de dieren werden ze allemaal gevonden en kregen de kinderen bij een volle stempelkaart een ijsje van boodschappenmama Anouska.

    Inmiddels wees de klok acht uur aan en begon al snel de disco. In een donkere zaal met veel zaklantaarns en veel muziek, van discjockey Frank, werd de zaterdag afgesloten. Hoewel, er ontstond ook nog een behoorlijk kussengevecht tussen de kinderen en Arjo, maar toen dat was afgelopen werden de tandjes gepoetst en kroop iedereen al vrij snel in hun slaapzak. En ja wel, rond half elf was het al stil en werd er door een aantal kinderen al flink gesnurkt. Op naar de zondag!

    Om precies 5.58 uur kwam ons eerste vroege vogeltje Ted vanuit de zaal door de kantine gelopen. Hij moest plassen. En een half uurtje later stonden de eerste kinderen al buiten een balletje te trappen, want er moest nog even geoefend worden, omdat deze ochtend de wedstrijd van het jaar op het programma stond, namelijk: De kinderen tegen de Ouders. Maar eerst moest er nog even goed ontbeten worden. Gelukkig had Anouska  aan alles gedacht en konden de kinderen en de begeleiders heerlijk ontbijten. Daarna liep de spanning al vrij snel op bij de kinderen. De opstelling en de tactiek werd onderling al besproken, het voetbaltenue en de voetbalschoenen werden aangetrokken, de voetbalveldjes werden al uitgezet en de ballen werden opgepompt. Nu was het nog wachten op de ouders. Waren die ook zo goed voorbereid? Nee dus, die kwamen pas kort voor negen uur aan. Dus dat zou een makkie moeten worden. Na een hele korte warming-up werden alle spelers naar binnengeroepen. En kort daarna kwamen kind en ouder, hand in hand, onder de melodie van de Champions League naar buiten en stelden zich op voor het toegestroomde publiek op het hoofdveld. Een enorm applaus zorgde voor veel tevreden en lachende gezichten, en dat was heel mooi om te zien. De wedstrijd kon toen eindelijk beginnen en het was al snel duidelijk wie er zou gaan winnen vandaag. Dat waren de kinderen natuurlijk. De ouders stribbelden nog wat tegen, maar de conditie, de techniek en het samenspel zorgde voor een eenvoudige overwinning.

    Inmiddels stonden de 20 trofeeën op de tafel langs het veld al te wachten op de uiteindelijke winnaars. Eén voor één werden de kinderen naar voren geroepen en werden er door de trainers Robert en Arjo over het afgelopen voetbalseizoen alleen maar lovende woorden over de kinderen gezegd. Ook hier weer mooi om te zien wat een beetje aandacht en applaus met een kind kan doen! Al met al was het een zeer geslaagd trainingskamp. Op naar volgend voetbalseizoen!