• Wedstrijdverslag: SJO Zwaluwe/DHV JO13-1 JM – VV Dubbeldam JO13-3
    📅 Zaterdag 22 november
    🕥 Aftrap: 10:15 uur
    📍 Locatie: DHV Sportpark – de “koude hoek” van Brabant
    🌡️ Temperatuur: 1°C – Gevoelstemperatuur: -10°C
    🎙️ Quote van de dag: “HOU HET SIMPEL!” – “SIMPEL!” – “Ja, niet zo simpel…”
     
    IJskoud ontvangst, warm onthaal
    Het was guur, koud en vroeg. Toch stonden de jongens van Dubbeldam JO13-3 om 09.30 uur paraat, compleet ingepakt, inclusief thermoshirts, handschoenen en rode neuzen. Vandaag was diep ademhalen zonder te hoesten een uitdaging. Maar voetballen? Daar lieten ze zich niet van weerhouden. Het veld was nog bevroren, maar toch ging de bal het veld op! 

    Parkeren zonder ruzie: het kan!
    Een unieke gebeurtenis: meer dan genoeg parkeerplaatsen. Omdat Dubbeldam de enige wedstrijd op het DHV-complex speelde, voelde het bij aankomst even alsof we een geheim duel gingen spelen.
    Niet iedereen stond in één keer goed: Bo en Jordan arriveerden iets later, niet door de kou, maar omdat hun ouders zich netjes hadden gemeld bij het verkeerde sportcomplex. DHV en Zwaluwe zijn samengevoegd, maar blijkbaar nog niet in Google Maps.
    Ondertussen stond Bassie paraat met de vlag. Iedereen dacht dat hij stond te klappertanden van de kou, maar nee hoor, de man heeft z’n roeping gevonden. Zijn nieuwe businessmodel is duidelijk:
    "Voor een kleine financiële bijdrage neem ik jullie vlagdienst graag over!"

    Keeperwissel en versterking
    Met Diego afwezig, Marijn en Benjamin geblesseerd en de kou die door merg en been ging, was het tijd voor wat creatieve oplossingen:
    • Danyar dook het doel in als gelegenheidskeeper, met heldhaftige reddingen als bewijs dat hij zich met recht een echte teamspeler mag noemen.
    • Temen en Henasa voegden zich als gastspelers bij het team, grote dank aan hen voor de versterking!
     
    Stormachtig, letterlijk en figuurlijk
    Ondanks de kou begon Dubbeldam ijzersterk.
    • 0-1: Een scherpe corner van Darin en wie anders dan Carlos stond op de juiste plek om binnen te tikken.
    • 0-2: Wederom Carlos met een splijtende bal, via een tegenstander hoog over de keeper in het net. Een tikkeltje geluk, maar je moet ze wel geven!
    De tegenstander deed echter ook wat terug:
    • 1-2: Een schot dat net onder de handschoenen van Danyar doorglipte.
    • 2-2: De gelijkmaker viel, na een moment van chaos voor het doel.
    Gelukkig bleef Dubbeldam strijdbaar:
    • 2-3: Een fantastische actie van Ruben, die na een strakke voorzet van Darin het net vond. En Ruben twijfelde geen seconde: BOEM, de voorsprong terug!
    Helaas wist Zwaluwe net voor het fluitsignaal nogmaals toe te slaan:
    • 3-3 en dat bleef ook de eindstand.

    Kou in de botten, vuur in het spel
    Wat de stand ook was, het spel was hartverwarmend:
    • Danyar groeide in de wedstrijd en hield met een cruciale redding de boel bij 3-3 nog recht.
    • Henasa viel op met slimme loopacties en constante inzet, voor niemand is deze pittige dame bang.
    • Temen liet zien dat hij goed meekan en speelde onverstoorbaar z’n wedstrijd.
    • Darin was overal op het veld: aanvallend gevaarlijk, verdedigend sterk.
    • Carlos toonde weer zijn killerinstinct met twee knap doelpunten.
    • Ruben bleef vechten, schuwde geen duel en leverde een prachtig doelpunt.
    • Bo, Jordan, Laurens, Lucas, Majd en Joep hielden samen alle gaten dicht. Er werd gesprint, gegleden, geschreeuwd, gecoacht: zoals het hoort.
    • Majd spoorde op het laatst zijn maten nog aan: “dit mogen we niet weggeven!”

    Langs de lijn: kouder dan koud, warmer dan warm
    De ouders stonden met mutsen, thermosflessen en sjaals langs de lijn, bibberend, maar betrokken.
    En de sfeer? Zoals altijd op topniveau:
    🗣️ “HOU HET SIMPEL!”
    🗣️ “SIMPEL!”
    🗣️ “Ja… niet zo simpel.”
    Er werd gelachen, gejuicht en ja ook wat geklaagd over het weer. Maar bovenal: trots gekeken naar een team dat onder barre omstandigheden keihard werkte.

    Eindstand: 3 – 3
    Geen winst, maar wel een wedstrijd om trots op te zijn. De jongens hebben geknokt, gevochten, bevroren tenen genegeerd en als team gespeeld.
    Volgende week weer nieuwe kansen, hopelijk iets minder arctisch, maar net zo fanatiek.
    Tot dan!
    Uw verslaggever, met bevroren vingers en tenen, maar een warm hart. 💛🖤