• Arie Delmotte is secretaris van DFC, de oudste en voor veel Dordtenaren de mooiste club van het eiland. In het verleden kwam hij voor zowel DFC als Oranje Wit uit als spits. Hij was niet watervlug, maar werd eerder wat bonkig genoemd, dit weerhield hem er niet van om vaak te scoren en als speler wist hij menig kampioensfeest te vieren: drie keer met DFC 1, een keer met DFC zaterdag, twee keer met 'zondag 2' en een keer met Oranje Wit. Als trainer wist hij dit kunststukje nog twee keer herhalen, met ASWH 2 en de zondagploeg van DFC.

    Mijn naam is Arie Delmotte, 57 jaar. Al jaren lid van DFC. Speler en trainer geweest. Korte uitstap naar Oranje Wit gemaakt. Nu helaas door een scooterongeluk niet meer actief.
    Ook binnen onze familie- en kennissenkring hebben we inmiddels de harde realiteit van het Covid-virus ervaren.
    Vandaar ook van mijn kant het advies de richtlijnen op te volgen. Niet alleen voor jezelf maar ook voor je omgeving!

    Tot hier Arie, maar nu we toch over DFC schrijven, kunnen we het niet laten een tekst van Cees Buddingh’ te plaatsen, dichter en groot fan van DFC. Mocht je meer willen lezen van Buddingh’, dan staat hieronder nog een linkje.

    Zo zijn onze manieren
    op dfc-reünies hoor je altijd veel sterke verhalen
    maar zelden zo sterk en frappant
    als dit jaar van leo van bruggen
    hij (leo) zat op het gymnasium
    toen zijn leraar nederlands over
    moderne poëzie kwam te praten
    en een aantal namen noemde
    waaronder ook de naam 'buddingh'
    'buddingh', zei leo, die ken ik wel:
    die zit altijd elke zondag
    bij ons op dfc'.
    waarop de leraar sprak: 'jongen,
    ga jij de klas maar uit!'